16 Ιουλίου 2009:
ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΜΚΟ & ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΓΙΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ & ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ
Περισσότερα ]

«ΑΙΤΗΜΑ»

ΜΗ  ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ

8 Δεκεμβρίου 2009

Αρ. πρωτ. 56

ΠΡΟΣ: ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ

              ΥΠΟΥΡΓΟ ΚΥΡΙΑ ΞΕΝΟΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

              ΥΦΥΠΟΥΡΓΟ ΚΥΡΙΑ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ

              Δ/ΝΣΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΛΗΨΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

 
 

Θέμα: Ζητήματα αιτούντων άσυλο και ασυνόδευτων ανηλίκων 

Με την  ευκαιρία της σχετικά πρόσφατης  κυβερνητικής αλλαγής, η οργάνωσή μας  θα ήθελε να σας γνωστοποιήσει τις απόψεις της σε ορισμένα ζητήματα τα οποία θεωρεί μείζονος σημασίας.

Γενικές επισημάνσεις

Το 2007 με το προεδρικό διάταγμα 220 η χώρα μας  ενσωμάτωσε την ευρωπαϊκή οδηγία για την υποδοχή των αιτούντων  άσυλο. Η οδηγία αυτή θεσπίζει υποχρεώσεις για την στέγαση των αιτούντων άσυλο (άρθρο 6 παρ. 2), την παροχή οικονομικού βοηθήματος (άρθρο 1 παρ. ιστ’ και άρθρο 12 παρ. 5) και την προστασία των ασυνόδευτων ανηλίκων (άρθρα 17-19).

Δύο χρόνια μετά τη θέσπιση του εν λόγω προεδρικού διατάγματος η χώρα μας εξακολουθεί να μην εκπληρώνει τις ανωτέρω νομικές υποχρεώσεις της.

Ειδικότερα  η χώρα μας διαθέτει περί τις 1.000 θέσεις σε Κέντρα Φιλοξενίας, ενώ οι αιτούντες άσυλο ανέρχονται σε 20.000 και πλέον ετησίως. Ιδιαίτερα  όσον αφορά τους ασυνόδευτους ανήλικους υπάρχουν περί τις 350 θέσεις, ενώ οι εκτιμήσεις που γίνονται υπολογίζουν σε 2.000 τους ασυνόδευτους ανήλικους που φθάνουν στη χώρα μας ετησίως.

Παράλληλα δεν έχει ενεργοποιηθεί ακόμα  η διάταξη της παρ. 5 του άρθρου 12 για την καταβολή οικονομικού βοηθήματος στους αιτούντες άσυλο που δεν διαθέτουν επαρκείς πόρους.

Η κατάσταση  αυτή έχει δημιουργήσει πολύ σημαντικά  προβλήματα:

-Πρόσφατα  πολλές ευρωπαϊκές Μη Κυβερνητικές  Οργανώσεις υπέβαλαν στην Ευρωπαϊκή  Επιτροπή καταγγελία εναντίον  της χώρας μας για παράβαση της κοινοτικής νομοθεσίας για το άσυλο (http://www.ecre.org/files/NGOComplaintvGreece_10November2009.pdf)  και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία παραπομπής της χώρας μας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

-Παράλληλα  το γεγονός ότι δεν παρέχεται  στέγη και οικονομική βοήθεια  στους αιτούντες άσυλο που  τα χρειάζονται προκαλεί ανθρωπιστική κρίση:

-Πολλές  άστεγες οικογένειες ζουν στο  ύπαιθρο.

-Μία  σημαντική μερίδα αιτούντων άσυλο συνωστίζεται σε άθλια καταλύματα.

-Χιλιάδες  αιτούντες άσυλο δεν μπορούν  να καλύψουν τις βιοτικές τους  ανάγκες.

Αυτή  η ανθρωπιστική κρίση προκαλεί σοβαρές παρενέργειες:

-Ορισμένοι  εξαθλιωμένοι αιτούντες άσυλο  στρέφονται σε παράνομες ενέργειες (διακίνηση ναρκωτικών, πορνεία) προκειμένου να ποριστούν τα προς το ζην.

-Η κατάσταση  που επικρατεί προκαλεί δυσαρέσκεια  και ανασφάλεια σε σημαντική  μερίδα γηγενών κατοίκων.

-Την  δυσαρέσκεια και την ανασφάλεια  των κατοίκων εκμεταλλεύονται  ακροδεξιές ομάδες που καλλιεργούν την ξενοφοβία και τον ρατσισμό.

-Τους  τελευταίους μήνες παρατηρείται  ραγδαία αύξηση των ρατσιστικών  επιθέσεων.

Από τα παραπάνω συνάγεται ότι είναι πλέον επιτακτική η ανάγκη της άμεσης παρέμβασης της Πολιτείας προκειμένου η χώρα μας να ανταποκριθεί στις νομικές υποχρεώσεις έναντι των αιτούντων άσυλο που απορρέουν από την ευρωπαϊκή οδηγία για την υποδοχή των αιτούντων άσυλο, έτσι ώστε αφενός να αποτραπεί η παραπομπή της στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και αφετέρου να αντιμετωπιστούν τα οξύτατα κοινωνικά προβλήματα που έχουν προκληθεί από την μέχρι στιγμής ολιγωρία της στον τομέα αυτό.

Ειδικά  θέματα

 


ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΑΣΥΝΟΔΕΥΤΩΝ ΑΝΗΛΙΚΩΝ

Πέραν της αυτονόητης ανάγκης δημιουργίας  νέων κέντρων φιλοξενίας προκειμένου  να στεγαστεί το σύνολο των ασυνόδευτων ανηλίκων, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα από το π.δ. 220/2207, θα πρέπει να τονίσουμε ότι απαιτούνται και άλλα εξίσου σημαντικά μέτρα προκειμένου η χώρα μας να φθάσει σε ικανοποιητικό επίπεδο παροχής προστασίας στα μέλη αυτής της ιδιαίτερα ευάλωτης ομάδας.

Η τοποθέτηση ενός ανήλικου σε ένα κέντρο φιλοξενίας δεν είναι αρκετή για να διασφαλίσει  την αποτελεσματική προστασία των  ατόμων αυτών. Απαιτείται η ύπαρξη ενός ολοκληρωμένου συστήματος προστασίας. Η έλλειψη ενός τέτοιου συστήματος αποτελεί τον λόγο για τον οποίο μέχρι τώρα οι περισσότεροι ανήλικοι πολύ σύντομα εγκαταλείπουν τα κέντρα φιλοξενίας και επιστρέφουν σε μία κατάσταση έντονης διακινδύνευσης.

Οι ανήλικοι έχουν ανάγκη να αισθανθούν ότι τους παρέχεται πραγματική προστασία  και ότι καλύπτονται οι βασικές ανάγκες τους. Χρειάζονται θαλπωρή, χορήγηση καθεστώτος πρόσφυγα ή επικουρικής προστασίας, γενική και επαγγελματική εκπαίδευση και σταδιακή ένταξη στην αγορά εργασίας. Η συνδυασμένη δράση κέντρων φιλοξενίας που παρέχουν ουσιαστικές νομικές, ψυχολογικές και εκπαιδευτικές υπηρεσίες και μίας Πολιτείας που βλέπει θετικά την χορήγηση καθεστώτος πρόσφυγα ή επικουρικής προστασίας και υποβοηθά την σταδιακή ένταξή τους στην αγορά εργασίας μπορεί να δώσει απάντηση στις αγωνίες των ανηλίκων.

Σημειώνουμε ότι οι απόψεις μας για τα θέματα των ανηλίκων έχουν αναπτυχθεί διεξοδικά στο υπ’αρ. 50/8-7-2009 έγγραφό μας προς το Υπουργείο (επισυνάπτεται) 

ΠΕΡΙΟΧΕΣ  ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΟΠΟΥ ΠΑΡΑΤΗΡΕΙΤΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

Θέλουμε να επισημάνουμε με ιδιαίτερη έμφαση την κατάσταση που επικρατεί στα δύο σημεία εξόδου προς τις χώρες της Δυτικής Ευρώπης, την Πάτρα και την Ηγουμενίτσα. Στις δύο αυτές πόλεις βρίσκονται περί τα 1.700 άτομα, μεταξύ αυτών και μεγάλος αριθμός ασυνόδευτων ανηλίκων, τα οποία προσπαθούν να προωθηθούν προς την Ιταλία και τις υπόλοιπες χώρες της Δυτικής Ευρώπης.

Είναι γνωστό ότι εδώ και χρόνια χιλιάδες άτομα μετέβαιναν στην Πάτρα με σκοπό  να προωθηθούν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Τα άτομα αυτά ζούσαν είτε στο  ύπαιθρο είτε σε έναν άθλιο αυτοσχέδιο καταυλισμό που είχε δημιουργηθεί χωρίς να υπάρχουν στοιχειώδεις υποδομές ύδρευσης και αποχέτευσης. Παράλληλα δεν υπήρχε καμία πρόβλεψη για τη σίτισή τους ούτε συστηματική μέριμνα για την περίθαλψή τους. Η κατάσταση αυτή συνιστούσε εδώ και χρόνια μία ανθρωπιστική κρίση.

Ο υπογράφων το έγγραφο αυτό την άνοιξη του 2009 εργάστηκε ως συντονιστής προγράμματος νομικής και ιατρικής βοήθειας προς τους αιτούντες άσυλο το οποίο είχε αναληφθεί από την τοπική οργάνωση ΠΟΛΙΤΕΣ ΠΑΤΡΑΣ ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ και είχε χρηματοδοτηθεί από τα Επείγοντα Μέτρα του Ευρωπαϊκού Ταμείου Προσφύγων.

Σε έγγραφο  το οποίο απευθύνθηκε στο Υπουργείο  στα πλαίσια του ανωτέρω προγράμματος έγινε εκτεταμένη αναφορά στην ανθρωπιστική κρίση με ιδιαίτερη μνεία στην περίπτωση των Αφρικανών προσφύγων  οι οποίοι διέμεναν στο ύπαιθρο σε άθλιες συνθήκες (επισυνάπτεται)

Την 12η  Ιουλίου 2009 έγινε αστυνομική επιχείρηση σύλληψης των προσφύγων και κατεδάφισης  του αυτοσχέδιου καταυλισμού, χωρίς  όμως να υπάρξει κάποια πρόβλεψη για  δημιουργία ενός κέντρου φιλοξενίας ή έστω ενός άλλου καταυλισμού ο οποίος θα διέθετε τις στοιχειώδεις υποδομές. Η ενέργεια αυτή είχε ως αποτέλεσμα την περαιτέρω επιδείνωση της κατάστασης, αφού πλέον το σύνολο των ατόμων αυτών ζουν διασκορπισμένα στο ύπαιθρο χωρίς να είναι σε θέση να καλύψουν τις βασικές ανάγκες τους. Σύμφωνα με πληροφορίες που έχουν περιέλθει εις γνώση μας στην Πάτρα βρίσκονται περί τα 700 άτομα. Μεταξύ αυτών υπάρχει σημαντικός αριθμός ατόμων που είχαν υποβάλει αίτηση ασύλου από την άνοιξη του 2009 και είχαν δηλώσει άστεγοι, καθώς και περίπου 200 ανήλικοι.

Παράλληλα η αστυνομική επιχείρηση που διενεργήθηκε στην Πάτρα οδήγησε πολλά άτομα  στην επιλογή της Ηγουμενίτσας ως εναλλακτικής λύσης για την προώθηση σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Σύμφωνα  με τις πληροφορίες μας περί τα 1000 άτομα βρίσκονται αυτή τη στιγμή στην Ηγουμενίτσα και μεταξύ αυτών συγκαταλέγονται πολλοί ανήλικοι. Πρόσφατα μάλιστα είχαμε πληροφορηθεί ότι η Αστυνομική Διεύθυνση Θεσπρωτίας κρατούσε περί τους 50 ανηλίκους.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι στην Πάτρα υπάρχει  δομή η οποία παρέχει νομικές  και κοινωνικές υπηρεσίες (Ερυθρός Σταυρός) στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Ταμείου Προσφύγων, όμως δεν υπάρχει καμία μέριμνα για τη στέγαση, την σίτιση και την περίθαλψη του πληθυσμού αυτού.

Όσον  αφορά δε την Ηγουμενίτσα δεν  υλοποιείται καμία δράση υποστήριξης.

Είναι επιτακτική η ανάγκη άμεσης σχεδίασης και υλοποίησης δράσεων υποστήριξης τόσο στην Πάτρα όσο και στην Ηγουμενίτσα προκειμένου να αντιμετωπιστεί η ανωτέρω ανθρωπιστική κρίση
 

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΕ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΟΠΟΥ ΠΑΡΑΤΗΡΕΙΤΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ  ΕΝΤΑΣΗ

Όπως  αναφέρθηκε παραπάνω η ανθρωπιστική κρίση προκαλεί σοβαρές παρενέργειες μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται και η ενίσχυση των φαινομένων ξενοφοβίας και ρατσισμού στις περιοχές όπου υπάρχει εντονότερη παρουσία εξαθλιωμένων ατόμων.

Παράλληλα με τις δράσεις ανακούφισης του πληθυσμού που πλήττεται από την ανθρωπιστική κρίση επιβάλλεται και η άμεση ανάληψη δράσεων ευαισθητοποίησης του γηγενούς πληθυσμού των περιοχών όπου παρατηρείται η κρίση αυτή, έτσι ώστε να αναχαιτιστεί η τάση ενίσχυσης της ξενοφοβίας και του ρατσισμού και να καλλιεργηθούν αισθήματα αλληλεγγύης προς τους αιτούντες άσυλο. Οι περιοχές αυτές είναι η Αθήνα, η Πάτρα, η Ηγουμενίτσα, η Λέσβος, η Πάτμος και η Λέρος.

Θα θέλαμε να σημειώσουμε ότι έχοντας διαβλέψει  την τάση έξαρσης των φαινομένων ξενοφοβίας και ρατσισμού, τον Ιανουάριο του 2009 υποβάλαμε στο Υπουργείο με αυτό ακριβώς το σκεπτικό αίτηση χρηματοδότησης από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Προσφύγων δράσης ευαισθητοποίησης του μαθητικού πληθυσμού της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης η οποία όμως απερρίφθη. 
 

Είμαστε στη διάθεσή σας για περαιτέρω διευκρινίσεις επί των ανωτέρω ζητημάτων και για συνεργασία με στόχο την αντιμετώπισή τους. 
 
 

Μετά  τιμής

Σπύρος  Ριζάκος

Νόμιμος Εκπρόσωπος

Αθήνα, 16.7.2009

Δημόσια παρέμβαση ΜΚΟ & συλλογικοτήτων για μετανάστες & πρόσφυγες

Στο πλαίσιο του «διαλόγου» περί μετανάστευσης διακρίνουμε σωρεία ανακριβειών, παραπληροφόρησης και μία προσέγγιση του όλου ζητήματος η οποία δεν είναι μόνο μονόπλευρη αλλά παράλληλα το διογκώνει παρουσιάζοντάς το ως μείζον εθνικό πρόβλημα.

Σε ένα τέτοιο πλαίσιο δεν δίνεται η δυνατότητα μιας νηφάλιας και αναλυτικής προσέγγισης του ζητήματος που θα επιδιώκει να φωτίσει όλες τις παραμέτρους του και να εστιάσει σε ουσιαστικά μέτρα άμβλυνσης των προβλημάτων, με αποτέλεσμα η συζήτηση αυτή να οδηγεί στην στοχοποίηση των μεταναστών και των προσφύγων, αυτών δηλαδή που στην πραγματικότητα είναι τα θύματα πολέμων, διώξεων, ανέχειας αλλά και μεταναστευτικών πολιτικών. Καθώς ο «διάλογος» αυτός φαίνεται σε μας μονόλογος, μιας και δεν έχει δοθεί ο λόγος στους περισσότερους από τους εκπροσώπους των οργανώσεων που ασχολούνται με πρόσφυγες και μετανάστες, θεωρούμε χρέος μας να παρέμβουμε προκειμένου να ενημερώσουμε την ελληνική κοινωνία για τις απόψεις μας επί του θέματος αυτού.

Θέλουμε να τονίσουμε ότι ανάμεσα σε αυτούς που αποκαλούνται συλλήβδην και απαξιωτικά «λαθρομετανάστες» υπάρχουν πολλοί που κατάγονται από χώρες οι οποίες βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση λόγω στρατιωτικών επεμβάσεων ή εμφυλίου πολέμου (π.χ. Ιράκ, Αφγανιστάν, Σομαλία, Σουδάν) ή έχουν αυταρχικό καθεστώς (π.χ. Ιράν), ΕΙΝΑΙ ΔΗΛΑΔΗ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ.. Πέραν του ηθικού και ανθρωπιστικού καθήκοντος που έχουμε να βοηθήσουμε αυτούς τους ανθρώπους, υπάρχει ένα πλέγμα νομοθετημάτων (διεθνείς συμβάσεις, εθνική νομοθεσία) που τους προστατεύουν.

ΕΧΟΥΜΕ ΔΗΛΑΔΗ ΝΟΜΙΚΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΟΥΜΕ.

Η υποχρέωση αυτή επιβάλλει:

Απρόσκοπτη είσοδο στη χώρα όσων επιθυμούν να ζητήσουν άσυλο, πρόσβαση στη διαδικασία
ασύλου, δίκαιη εξέταση του αιτήματος ασύλου, παροχή στέγης, τροφής, περίθαλψης, άδειας
εργασίας και χορήγηση επιδομάτων.

Η ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΝΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΝΟΜΙΚΕΣ ΑΥΤΕΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΗΣ.

Ειδικότερα:
Δεν επιτρέπει την είσοδο των προσφύγων στη χώρα (επιχειρήσεις Λιμενικού στη θάλασσα, ναρκοπέδια). Τους συλλαμβάνει στα σύνορα και τους επιβάλλει διοικητική απέλαση.

Δεν παρέχει πρόσβαση στη διαδικασία ασύλου. Τους θέτει εκτός διαδικασίας ασύλου με παράτυπες πρακτικές.

Δεν εξετάζει δίκαια τα αιτήματα ασύλου.

Δεν παρέχει στέγη, τροφή επιδόματα.

Εξαιτίας αυτής της παράνομης πρακτικής πολλοί πρόσφυγες καθίστανται παράνομοι και εξαθλιώνονται καθώς παραμένουν άστεγοι ή ζουν σε άθλια καταλύματα.
Θέλουμε επίσης να επισημάνουμε ότι ένα άλλο σημαντικό ποσοστό των αλλοδαπών που βρίσκονται στη χώρα μας είναι εκείνοι στους οποίους έχει επιβληθεί το μέτρο της απέλασης πλην όμως η εκτέλεση του μέτρου αυτού είναι ανέφικτη. Πρόκειται για άτομα τα οποία προέρχονται από χώρες στις οποίες υπάρχει εμπόλεμη κατάσταση/ ανθρωπιστική κρίση η απέλαση στις οποίες αντιβαίνει στο διεθνές δίκαιο καθώς και από χώρες στις οποίες υπάρχει πρακτική αδυναμία εκτέλεσης της απέλασης λόγω έλλειψης συνεργασίας των διπλωματικών αρχών. Παρά τις σχετικές παρεμβάσεις που έχει κάνει ο Συνήγορος του Πολίτη και ενώ είναι δεδομένο ότι τα άτομα αυτά δεν είναι δυνατόν
να απελαθούν, οι αρμόδιες αρχές της χώρας μας δεν τους χορηγούν άδεια διαμονής αφήνοντάς τα στην παρανομία και την εξαθλίωση. Παράλληλα η Πολιτεία αρνείται να αναγνωρίσει ότι σήμερα στη χώρα μας ζουν και εργάζονται δεκάδες χιλιάδες οικονομικοί/ες μετανάστες/τριες, που βρίσκονται σε καθεστώς παρανομίας, ενώ έχουν εισέλθει και ζουν στη χώρα ήδη από πολλά χρόνια. Για τους ανθρώπους αυτούς η Πολιτεία αρνείται να θεσπίσει μια νέα διαδικασία νομιμοποίησης παρά το γεγονός ότι πρόκειται για ανθρώπους κατά τα άλλα ενταγμένους στην ελληνική κοινωνία. Παράλληλα με τις αυστηρές διατάξεις του μεταναστευτικού νόμου για την ανανέωση των αδειών διαμονής όλο και περισσότεροι νόμιμοι μετανάστες καθίστανται παράνομοι.

Αντί η Πολιτεία να κινηθεί προς την κατεύθυνση της προσαρμογής της πολιτικής της χώρας μας στα προβλεπόμενα από το διεθνές δίκαιο και της τακτοποίησης του νομικού καθεστώτος των προσφύγων και των μεταναστών που ζουν για πολλά χρόνια στη χώρα μας:

Α/ αυστηροποιεί όλο και περισσότερο το νομικό πλαίσιο.
Συγκεκριμένα:
Με το πρόσφατο προεδρικό διάταγμα 81 αναθέτει την εξέταση του αιτήματος ασύλου στην
αποκλειστική αρμοδιότητα των αστυνομικών διευθυντών και στερεί από τους αιτούντες άσυλο το
δικαίωμα εξέτασης του αιτήματός τους σε δεύτερο βαθμό σε αντίθεση με την ευρωπαϊκή νομοθεσία.
Παρατείνει την διοικητική κράτηση για περίοδο έως και ένα έτος προβλέποντας μία υπέρμετρα
αυστηρή ποινή στέρησης της ελευθερίας σε βάρος ανθρώπων που δεν έχουν παραβιάσει άλλο
κανόνα δικαίου παρά μόνο στερούνται των νομιμοποιητικών εγγράφων παραμονής στη χώρα.
Δίνει τη δυνατότητα να διατάσσεται από κάθε αστυνομικό διευθυντή, η απέλαση κάθε αλλοδαπού
σε βάρος του οποίου έχει ασκηθεί ποινική δίωξη για κάθε πλημμέλημα χωρίς να απαιτείται καν
τελεσίδικη καταδίκη από δικαστήριο. Πρόκειται για διάταξη που ‐ πέραν των άλλων ‐ βάλλει ευθέως
κατά του τεκμηρίου αθωότητας.

Β/ εξαγγέλλει τη δημιουργία χώρων κράτησης σε όλη τη χώρα και προβαίνει σε μαζικές
συλλήψεις.
Σημειώνουμε ότι οι εξαγγελίες για εσπευσμένη χρήση παλαιών στρατοπέδων ως χώρων κράτησης σε
συνδυασμό με το βεβαρημένο ιστορικό της χώρας μας ως προς τις συνθήκες κράτησης
(επανειλημμένες καταδίκες από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων,
καταδικαστικές εκθέσεις Συμβουλίου της Ευρώπης κλπ) και την πρόσφατα θεσπισμένη αύξηση του
χρόνου κράτησης μας προκαλούν έντονη ανησυχία.
Όπως προκύπτει από τα ανωτέρω, για την κατάσταση της παρανομίας και της εξαθλίωσης που
παρατηρείται σε διάφορες περιοχές των αστικών κέντρων (κέντρο Αθήνας, Πάτρα) δεν ευθύνονται
οι πρόσφυγες και οι μετανάστες αλλά οι αρχές της χώρας μας οι οποίες δεν εφαρμόζουν την
σχετική διεθνή νομοθεσία και δεν μεριμνούν για την τακτοποίηση μεταναστών που διαμένουν και
εργάζονται στη χώρα μας πολλά χρόνια.

Καλούμε λοιπόν τις αρχές της χώρας μας να εγκαταλείψουν την οδό των μαζικών συλλήψεων και
να προβούν αμέσως σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες προκειμένου η χώρα μας να ανταποκριθεί
όπως οφείλει από το διεθνές δίκαιο στις υποχρεώσεις τις οποίες έχει απέναντι στους πρόσφυγες
και τους μετανάστες, να αντιμετωπίσει τα υφιστάμενα προβλήματα και να λάβει τα απαραίτητα
μέτρα για να προληφθεί η επανεμφάνισή τους.


Συνυπογράφουν οι παρακάτω ΜΚΟ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ
ΑΙΤΗΜΑ
ΑΡΣΙΣ
ΕΘΝΙΚΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ‘ΕΝΩΣΗ‐ΚΕΜΟ’
ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ
ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΣΥΜΦΩΝΙΩΝ ΕΛΣΙΝΚΙ
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΧΙΟΥ
ΙΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
ΙΑΤΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΘΥΜΑΤΩΝ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΩΝ
ΚΙΝΗΣΗ ΥΠΕΡΑΣΠΣΙΣΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ/ΣΤΡΙΩΝ ΠΑΤΡΑΣ
ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ
ΟΜΑΔΑ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ
PRAKSIS